กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หานเหอซีก็เป็นดั่งหมาป่าหลายตัวที่นางเคยพบเมื่อครั้งเยาว์วัย คู่ควรให้นางทุ่มเทสุดกำลัง
ต่อให้ทุ่มเทสุดกำลัง ก็ยังไม่แน่ว่าจะได้ผลลัพธ์อย่างที่นางต้องการ
ทว่านางจำต้องเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อช่วงชิงมันมา
เพื่อเว่ยจิงเหอในคุกหลวง เพื่อเหล่ากองทัพตระกูลเว่ยที่ถูกปลดประจำการและล้มตาย และเพื่อตัวนางเอง
ทวนพู่แดงกดทับอยู่บนกระบี่ นางล้มลงกับพื้น มองหานเหอซีที่อยู่เบื้องบน ทว่าในหัวกลับมีแต่ใบหน้าชวนให้ถูกทุบของเว่ยหวยอวี้
“นางรนหาที่มาเอง ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า”
นางจิ้มหน้าผากของนางทีหนึ่ง จากนั้นก็รังเกียจที่เลือดหมาป่าเปื้อนหน้าผากนาง จึงยกมือใช้ส่วนที่ยังสะอาดบนร่างนางเช็ดนิ้วมือ
หลังเช็ดเสร็จ นางก้มหน้ามองนาง
“เจ้าต้องจำวันนี้ไว้ เพราะต่อจากนี้ชีวิตของเจ้าจะต้องพบเจอแต่วันเวลาเช่นนี้ หากไม่แข็งแกร่งพอ เจ้าก็จะตาย”
……