ตอนที่ 82 ที่สุนัขถูไถ

เว่ยซีเหนียนนั่งยอง ๆ อยู่ในห้องขัง พลางคิดว่าเรื่องทั้งหมดล้วนเป็นความผิดของคนสามคนด้านนอก

บอกแล้วว่าไม่ต้องมาส่ง ๆ ยังดื้อดึงจะมาส่งให้ได้ ตอนนี้เป็นอย่างไรเล่า ถึงกับส่งเขาเข้าห้องขังมาเสียเลย

เขาเพิ่งนั่งยอง ๆ ลงได้ไม่นาน เหลียนรองที่อยู่ตรงข้ามเยื้องไปก็โอบเสาสองต้นเอาไว้ ใบหน้าติดอยู่ตรงกลางระหว่างเสาทั้งสอง

“เว่ยรอง เจ้าเข้ามาได้อย่างไร”

เว่ยซีเหนียนปรายตามองเขาอย่างระอา คร้านจะพูดด้วย

เหลียนรองโบกมือไปทางด้านนอก “เฮ้! พี่ใหญ่ผู้คุม! ข้าต้องการเปลี่ยนห้องขัง! ขังข้ากับเขาไว้ด้วยกันเถิด!”

เว่ยซีเหนียนเงยตามองเขา