กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พี่สะใภ้เล็ก อย่าก่อเรื่องเลย”
เยวี่ยจิงเชวี่ยกล่าวอย่างเฉยชา
หลี่เจิ่นชุนได้ยินดังนั้นก็ว่าง่ายลงทันที นางวางขาลง จัดกระโปรงให้เรียบร้อย เช็ดม้านั่ง แล้วกลับไปนั่งอย่างว่าง่าย
เยวี่ยจิงเชวี่ยมองเหลียนรองที่อยู่ตรงหน้า
“ตอนที่เจ้ารับอนุภรรยาให้เว่ยรอง เคยคิดถึงความรู้สึกของข้าบ้างหรือไม่”
เหลียนรองพยักหน้าอย่างซื่อ ๆ
“เคยคิดสิ เจ้าน่าจะรู้สึกผ่อนคลายอย่างยิ่ง เมื่อเขารับอนุภรรยาแล้ว ก็จะไม่มีใครมารบกวนเจ้าอีก”
เยวี่ยจิงเชวี่ย “...”
หลี่เจิ่นชุนหันไปมองนาง แย่แล้ว นี่เขาพูดแทงใจดำเข้าหรือ
เยวี่ยจิงเชวี่ยก็หันมามองนางเช่นกัน แววตาเลื่อนลอย