กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“คุณชายรองคิดจะนอนตรงไหนในห้องนี้หรือเจ้าคะ?”
เยวี่ยจิงเชวี่ยเดินออกมาจากหลังฉากกั้น เอ่ยถามเว่ยซีเหนียน
ห้องชั้นในกับห้องชั้นนอกของเรือนถูกกั้นแยกจากกัน เมื่อครู่เยวี่ยจิงเชวี่ยอยู่ในห้องชั้นในมาตลอด เว่ยซีเหนียนจึงไม่เห็นนาง บัดนี้เมื่อได้เห็นแล้ว เขาก็เบือนสายตาไปโดยไม่รู้ตัว
นางสวมเพียงกระโปรงชั้นใน แตกต่างจากตอนกลางวันที่ห่อหุ้มกายด้วยอาภรณ์หลายชั้นอย่างสิ้นเชิง
สิ่งที่ไม่ควรมองก็ไม่ควรมอง
เว่ยซีเหนียนเชิดคาง เงยหน้ามองหลังคา
“เจ้ากำลังตั้งครรภ์ นายท่านผู้นี้ไม่แย่งเตียงกับเจ้าหรอก ให้สาวใช้ปูที่นอนเดิมของนายท่านผู้นี้เถิด”
เยวี่ยจิงเชวี่ยยิ้มเล็กน้อย ก่อนหันไปมองหนานจือ
“ไปเถิด”
หนานจือรู้สึกไม่พอใจอยู่ในใจ ทว่าเมื่อคุณหนูของนางออกคำสั่ง นางก็ไม่อาจไม่เชื่อฟัง