กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 121 คิดถึงวันเวลาที่ได้อยู่กับพี่สาวลูกพี่ลูกน้องและพวกพ้องเหลือเกิน
ชิงซี: “……”
เธอไม่นึกเลยว่าคุกที่วันๆ เอาแต่หมกมุ่นกับการวิจัยจะมีความรู้สึกไวขนาดนี้ ถึงขั้นมองออกว่าฉีเสวียนจิ้งจอกเฒ่านั่นคิดอะไรอยู่
“ถ้าฉันไปจริงๆ แล้วคุณอย่ามาเสียใจภายหลังนะ?” เธอจะดูไม่ออกได้ยังไงว่าฉีเสวียนคิดจะฆ่าเธอ?
แต่สำหรับเธอแล้วมันไม่สำคัญเลย
ที่เธอมีชีวิตอยู่มาถึงตอนนี้ ก็เพียงเพื่อต้องการชดใช้หนี้ที่ติดค้างคุกให้หมดไปเท่านั้น
สมมติว่าถ้าเธอจากไปแล้วฉีเสวียนโอนความแค้นที่มีต่อเธอไปลงที่คุกแทน แบบนั้นเธอจะไม่ยิ่งติดค้างเขามากขึ้นไปอีกหรือ?