เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 14 เสบียงอันน่าตื่นตาตื่นใจ
มื้อเย็นทำกับข้าวแปดอย่างกับซุปหนึ่งถ้วย
ขาหมูน้ำแดง ปลาเฉาก๊วยเวสต์เลค ไก่ผัดพริก ปูขนต้ม... ผักผัดอีกสองสามอย่าง แล้วก็ซุปซี่โครงหมูใส่ผักกาดขาว
พ่อครัวอ้วนอธิบายว่า “ไม่ใช่ผมฟุ่มเฟือยนะครับ ผมคิดว่านี่เป็นวันแรกที่เราได้กินข้าวกันดีๆ แล้วคุณก็เหนื่อยวิ่งวุ่นมาทั้งวัน เลยทำมื้อใหญ่ให้สักมื้อ! อย่างปูขนพวกนี้ทิ้งไว้นานก็ไม่อร่อย ผมเลยทำหมดเลย! ส่วนผักก็เลือกพวกที่เก็บได้ไม่กี่วันมาทำก่อน ไม่ต้องห่วงว่าจะกินไม่หมด... ผมกินจุมาก!”
ชิงซีไม่ใส่ใจ “ตราบใดที่พ่อครัวอ้วนกินไหว จะทำเท่าไหร่ก็ทำไปเถอะ!” เธอมีเสบียงพอให้กินไม่อั้น
“พวกเรามาขอข้าวคุณกินทุกวันจนเกรงใจแย่แล้ว!” หนิงหว่านเยวี่ยอยากจะทำอะไรให้บ้าง แต่บ้านของพวกเธอไม่มีอะไรเลยจริงๆ แม้แต่เตียงนอนก็ยังเอามาจากที่นี่