กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1482 กลับบ้าน
ซูซิงถือไอศกรีมแล้วโบกไปมาตรงหน้าหลวี่จื่อ “หลวี่จื่อ อยากกินไหม”
ดวงตาเจ้าตูบคู่โตของหลวี่จื่อจ้องเขม็งไปที่ไอศกรีม น้ำลายไหลรางรินราวกับน้ำตก...
ซูซิงหัวเราะคิกออกมาด้วยความขบขัน
คุณน้าคนหนึ่งเดินผ่านมา หยุดเท้ามองอยู่ครู่หนึ่งก็อดพูดขึ้นไม่ได้ “สาวน้อย รีบให้มันกินเถอะ อากาศร้อนขนาดนี้ มองดูน้ำลายมันไหลสิ”
“เอ่อ...” ซูซิงถูกคุณน้าพูดจนรู้สึกเกรงใจที่จะแกล้งหลวี่จื่อต่อ “ได้ค่ะคุณน้า”