กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1389 พวกคุณมีธุระอะไรหรือเปล่า
ซูซิงหลับตาลงครึ่งหนึ่ง ปล่อยกายรับแสงสุดท้ายของตะวันยามอัสดง เป่าทำนอง《ร่องรอยเซียนแห่งพงไพร》บทนี้อย่างดื่มด่ำเสมือนอยู่ในเหตุการณ์
เสียงขลุ่ยที่ใสกังวานและโปร่งจิตไร้สิ่งเจือปนใด ๆ แผ่ไปตามลมยามเย็นอย่างแผ่วเบา อ่อนโยนและยืดยาว ล่องลอยอ้อยอิ่งอยู่รอบแถวต้นชาที่เรียงเป็นชั้น ๆ
ตอนนี้หวงเหวินเหวินกลั้นลมหายใจไว้ ใบหน้าและแววตาเต็มไปด้วยความสะเทือนใจ
มือทั้งสองข้างที่เคยผ่อนคลายของเธอกำเกร็งขึ้นโดยไม่รู้ตัว สายตาจับจ้องอยู่ที่ร่างของซูซิงไม่วาง ในใจเต็มไปด้วยความตะลึง