กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1373 ความเขินอายที่ห่างหายไปนาน
เที่ยวบินที่ซูซิงนั่งออกตอนแปดโมงเช้ากว่า ๆ ถึงเมืองจูเฉิง เมืองเอกมณฑลเฉียนตอนสิบเอ็ดโมงสี่สิบห้านาที
เธอมีบัฟหลับลึกสองชั่วโมงหนุนอยู่ การตื่นแต่เช้ามาขึ้นเครื่องบินจึงไม่ส่งผลอะไรกับเธอ
แต่แบบนี้ก็ลำบากเหอซวี่อยู่ เขาเมื่อคืนก็ไม่ได้นอนนานเท่าไรอยู่แล้ว
ซูซิงเห็นเขาจะตามขึ้นรถไฟใต้ดินให้ได้ก็ได้แต่ยิ้มอย่างจนใจ “นอนกว่าเล็กน้อยสิ ทำไมถึงต้องไปสนามบินกับฉันด้วย”
เหอซวี่พูดว่า “เธอไปทำงานต่างถิ่นแบบนี้ ฉันก็จะไม่ได้เจอเธอหลายวัน อยากอยู่กับเธอกว่าเล็กน้อย”
อาจเพราะพักผ่อนไม่พอ ตอนที่เขาพูดยังมีเสียงขึ้นจมูกนิด ๆ ในดวงตามีไอหมอกเลือนรางบาง ๆ ดูเชื่อฟังน่าสงสาร