กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1318 เธอคิดว่าฉันเป็นโพรงไม้หรือไร
สุดท้ายซูซิงก็ตามเสิ่นไป๋ไปโผล่หน้าที่ห้องพักของร้านสมบัติล้ำค่า
ผู้จัดการฝ่ายขายกับผู้ประเมินวัตถุโบราณในห้องคุ้นเคยกับซูซิงดีอยู่แล้ว ต่างก็ทักทายเธอ
ซูซิงก็พยักหน้าให้พวกเขาเช่นกัน
เธอเดินสำรวจห้องของร้านสมบัติล้ำค่าวงหนึ่งอย่างง่าย ๆ แล้วก็เตรียมออกจากสากงอินเตอร์เนชันแนลกลับบ้าน
เสิ่นไป๋พูดว่า “ผมไปส่งนะ”
ซูซิงตอบ “ไม่ต้องหรอก ฉันนั่งรถไฟใต้ดินกลับเองก็ได้ สะดวกกว่าด้วย”
ที่นี่ห่างจากเขตไห่เตี้ยนไม่ใกล้เลย กว่ายี่สิบกิโลเมตรแน่ะ
เธอไม่จำเป็นต้องให้เสิ่นไป๋ไปส่งให้วุ่นวายคนอื่นเลย
เสิ่นไป๋คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “งั้นผมส่งคุณถึงทางเข้าสถานีรถไฟใต้ดินแล้วกัน”