กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1302 ขอให้ฉันสักอันด้วย
ซูซิงดูเวลาแล้วกล่าวว่า “ตอนค่ำฉันยังมีธุระ ตอนนี้ฉันต้องไปแล้ว เธอกลับไปตั้งใจฝึกเทคนิคขลุ่ยให้ดี ฉันเชื่อว่าเธอจะยิ่งเรียนยิ่งเก่งขึ้น”
“ได้ครับได้ครับ” ชายหนุ่มพยักหน้า แล้วกล่าวอย่างจริงจังว่า “ขอบคุณสำหรับการกำกับแนะนำและกำลังใจ วันนี้ได้พบคุณ ผมดีใจมากจริง ๆ!”
ซูซิงยิ้มกล่าวว่า “ฉันก็ดีใจที่ได้รู้จักเธอ เช่นนั้นลาก่อน”
เธอเก็บขลุ่ย สะพายกระเป๋าเป้ให้เรียบร้อย โบกมือให้ชายหนุ่ม แล้วพยักหน้ายิ้มให้คนข้าง ๆ อีกสองสามคน ก่อนเดินออกจากศาลา
ชายหนุ่มอยากไปส่งเธออีก แต่สุดท้ายก็เกรงใจไม่กล้าตามต่อไป
เขายืนมองตามหลังซูซิงที่จากไปอยู่นาน เห็นเธอกลืนหายไปในฝูงชนจนไม่เห็นอีก…