กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1298 ความเมตตาต้องมีคม
ซูซิงไม่อยากสนใจการหาเรื่องไม่เลิกของนักท่องเที่ยวหญิงคนนี้แล้ว เธอจึงพูดว่า “ขอโทษนะ ถ่ายให้ไม่ได้แล้ว ฉันยังมีธุระต้องทำ”
พูดจบก็คิดจะเดินจากไป
แต่ฝ่ายนั้นกลับขยับฝีเท้า มาขวางหน้าซูซิง “คนแบบนี้มันเป็นยังไงกันแน่ มีความรับผิดชอบบ้างไหม”
มุมปากซูซิงกระตุก “ความรับผิดชอบ? ฉันเป็นช่างภาพที่นายว่าจ้างงั้นเหรอ? ฉันรับเงินนายแล้วหรือไง?”
เธอได้เปิดหูเปิดตาจริง ๆ แค่ช่วยถ่ายรูปให้คนอื่นฟรี ๆ เธอจะต้องรับผิดชอบอะไรกัน??
ข้าง ๆ มีนักศึกษาหญิงผมหยิกคนหนึ่ง เพิ่งจะให้ซูซิงถ่ายรูปให้เสร็จหมาด ๆ เช่นกัน