กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1262 เธอควรภูมิใจ
ซูซิงเก็บขลุ่ยแล้วยืนนิ่ง เชือกสลิงพยุงตัวค่อย ๆ หย่อนลงอย่างช้า ๆ พาเธอกลับสู่พื้นอย่างมั่นคง
“หยาดฝน” ไหลรินลงตามลวดลายผิวของขลุ่ยทองม่วง กระแทกพื้นแผ่นหินเขียวเกิดเป็นหลุมเล็ก ๆ กลม ๆ ทีละหลุม
เธอหันข้าง กลีบปากใต้หน้ากากครึ่งหน้าเงินบริสุทธิ์โค้งขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มจาง ๆ ทว่ากลับดึงดูดใจจนแทบหยุดหายใจ
สายตามองไปที่นางเอกอย่างเรียบเฉย น้ำเสียงเย็นสดชื่นแฝงพลังที่ทะลุผ่านม่านฝน “มรรคาขวางกั้นและยาวไกล แต่ก้าวเดินไปก็จักถึงจุดหมาย ขอเพียงใจไม่หักลง ก็ไม่มีใครตัดเส้นทางของเธอได้”
นางเอกมองเธอ นิ้วปลายสั่นระริกเล็กน้อย สะอื้นถามว่า “ขอบ...ขอบคุณคุณหนูที่ช่วยไว้ ขอบังอาจถามว่าคุณหนูมีนามว่ากระไร”