กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1014 ไม่มีเอ้อร์หูที่บรรเลงแล้วใครไม่ร้องไห้ ไม่มีซั่วน่าที่ส่งจิตใจใครไปไม่ถึง
บทเพลง “สุสานรักมั่น” ที่ซูซิงบรรเลงออกมานี้ ไม่อาจพูดได้ว่าเทคนิคเก่งกาจเพียงใด แต่ด้านอารมณ์นั้นถ่ายทอดได้ค่อนข้างถึง
จนทำให้นักท่องเที่ยวหรือชาวเมืองที่ผ่านไปมาบางคนอดหยุดยืนฟังสักครู่ไม่ได้
เธอสวมแว่นกันแดด ปีกหมวกแก๊ปถูกกดลงต่ำ ก้มหน้าบรรเลงบทเพลงเศร้าสร้อยเช่นนี้
เจ้าหมาข้างกายเธอก็ยังมีสีหน้าเศร้าหมอง เบื้องหน้ายังวางชามเปล่าใบหนึ่งที่ผูกติดกับกระบอกน้ำ…
ผู้ที่ไม่รู้เรื่องราว เมื่อเห็นภาพเช่นนี้ ต่างรู้สึกว่าคนหนึ่งกับสุนัขอีกตัวนี้น่าสงสารอยู่บ้าง