กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 750 เอาสิ ฉันรอให้เธอมาถามฉัน
จางเสวี่ยเหยียนและซูเจ๋อข่ายถือมันเทศเผาไว้แน่น แล้วเดินจากแผงของคุณลุงไป
ซูเจ๋อข่ายเดินไปได้แค่สองก้าวก็อดใจไม่ไหว ฉีกเปลือกมันเทศเผาที่หอมกรุ่นไหม้เกรียมออก แล้วกัดคำหนึ่ง
รสหวานนุ่มละมุนเอ่อล้นไปทั่วลิ้น หวานซาบซ่านไปจนถึงก้นบึ้งของหัวใจ
จางเสวี่ยเหยียนยิ้มมองเขา “เป็นไงบ้าง”
ซูเจ๋อข่ายพยักหน้าถี่ยิบ กลืนมันเทศในปากลงไป แล้วเอ่ย “หอม หวาน อร่อยจริง ๆ”
จางเสวี่ยเหยียนเม้มปากยิ้มน้อย ๆ ฉีกมันเทศเผาของตัวเองบ้างแล้วกัดคำหนึ่ง
เธอรู้สึกว่ามันเทศเผาที่เลือกวันนี้ช่างหวานกว่าที่เลือกเมื่อสองวันก่อนเสียอีก
ทั้งสองเดินช้า ๆ กินมันเทศเผาของใครของมันเป็นครั้งคราวเหลือบตามองกันและกัน แววตามีแต่ความเขินอายและรอยยิ้ม