กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 617 ปากอัปมงคล
ซูซิงเลือกต้นไม้ต้นหนึ่งที่กิ่งก้านแน่นขนัดและสูงเสียดเมฆ เธอปีนขึ้นต้นไม้อย่างฉับไวในไม่กี่อึดใจ
เธอซ่อนร่างไว้ในพุ่มยอดไม้ จากนั้นแหวกกิ่งก้านออกเล็กน้อยแล้วมองไปทางที่เสียงคนดังมา
ไม่นานนัก เธอก็เห็นเงาคนหลายคนเดินเข้ามา
เธอเพ่งมองดูก็เห็นชัดว่าเป็นหนีหม่าและพวกพรานลักลอบล่าสัตว์นั่นเอง
คนกลุ่มนั้นเดินต่ออีกสองสามก้าวก็หยุดลงที่บริเวณหนึ่งซึ่งค่อนข้างราบเรียบ
ตอนนี้ซูซิงได้ยินชัดแล้วว่าพวกเขากำลังพูดอะไรกัน
พวกเขาหยิบน้ำและอาหารออกมา กินดื่มเติมพละกำลัง
หนีหม่าเอ่ยขึ้นมาทันใด “ฉันไปปลดทุกข์หน่อย”
พรานลักลอบล่าสัตว์ที่เป็นหัวหน้าถามว่า “เอ๊ะ? นายจะใหญ่หรือเล็ก”