กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 552 ไม่ใช่แค่ครึ่งวัน
ยามพระอาทิตย์ตกดิน
แสงตะวันยามเย็นค่อย ๆ ห่มคลุมสรรพสิ่งเบื้องหน้าด้วยแพรหมอกสีทอง ทิวเขาและเมืองเล็กที่อยู่ไกลออกไปในแสงนวลสีทองนั้น เค้าโครงพลันพร่ามัวเลือนราง ราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับขอบฟ้า
ซูซิงและโจวลี่อวิ๋นยืนอยู่บนยอดภูเขาโส่วซาน มองลงไปชมทิวทัศน์เบื้องล่าง รู้สึกราวกับยืนอยู่ในภาพจิตรกรรมสีน้ำมันผืนมหึมา
ทั้งสองใจเต้นระทึก เบิกตากว้างมองทิวทัศน์งดงามเบื้องหน้า
ทั้งสองกลั้นลมหายใจ สัมผัสความสงบและความงดงามอันหาได้ยากในยามนี้
ครู่ต่อมา ทั้งสองก็เหมือนนักท่องเที่ยวคนอื่น ๆ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายภาพ เก็บทิวทัศน์เบื้องหน้าไว้ในอัลบั้มภาพ