ตอนที่ 504 หนึ่งร้อยห้าสิบ ขายไหม

ตอนที่ 504 หนึ่งร้อยห้าสิบ ขายไหม

ซูซิงได้ยินเสียงจากด้านหลังคุ้นหู และที่เรียกมาก็เป็นนามสกุลของเธอ เธอจึงหันกลับไปโดยสัญชาตญาณ

เธอย่อตัวอยู่หน้าแผงขายของ พอหันกลับมาก็ต้องบิดคอเงยหน้ามองอีกฝ่าย

อีกฝ่ายกำลังก้มหน้ามองเธอ พอสบกับใบหน้าเล็ก ๆ ที่เงยขึ้นมาอย่างออกจะเหม่อลอยนั้น ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

ซูซิงสบกับใบหน้าหนุ่มน้อยที่เปื้อนรอยยิ้ม ซึ่งคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่ครึ่ง ๆ

ที่บอกว่าคุ้นหน้าคุ้นตาครึ่ง ๆ ก็เพราะเธอเคยพบอีกฝ่ายมาสองครั้ง และเคยติดต่อกันมาบ้าง แต่ยังพูดไม่เต็มปากว่าสนิทกัน

ซูซิงวางภาชนะจัดดอกไม้ชิ้นเล็กที่ถืออยู่ในมือลง แล้วลุกขึ้นยืน

“สวัสดีค่ะ ท่านเสิ่น”