ตอนที่ 390 เช่นนั้นเขาก็ไม่เกรงใจแล้ว

ตอนที่ 390 เช่นนั้นเขาก็ไม่เกรงใจแล้ว

คุณย่าสวี่ลังเลเล็กน้อย ก็ส่ายหน้าปฏิเสธว่า “ฉันไม่ไปแล้ว พวกเธอไปกินกันเถอะ ฉันต้องกลับบ้านทำกับข้าว ตาแก่ใกล้จะกลับมาแล้ว”

หลานชายชวนสาวน้อยกินข้าว แล้วเธอจะไปตามทำไมกัน ให้คนหนุ่มสาวสองคนนี้คุยกันยังไงล่ะ เช่นนั้นเธอไม่เป็นคนไม่รู้กาลเทศะหรือไง

อีกทั้งเธอเพิ่งทะเลาะกับหลานชาย ตอนนี้พอมองเด็กคนนี้ก็หงุดหงิดใจ กินข้าวกับเขาก็ไม่อร่อย ช่างมันเถอะ เธอกลับบ้านดีกว่า

สวีอิ้นได้ฟังคำคุณย่าก็อดทำปากยื่นไม่ได้ ถ้าเธอห่วงทำกับข้าวให้ปู่จริง จะออกมาเรียนอะไรตอนเวลานี้ได้หรือ

อีกอย่างชัด ๆ เลยว่าปู่เป็นคนทำกับข้าวมากกว่าเสียอีก

เขาก็ไม่รั้งคุณย่า เอ่ยว่า “งั้นผมเรียกแท็กซี่ให้กลับนะ”