กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 257 เริ่มแล้วหรือ ไม่หรอก จบไปแล้วต่างหาก
เสียงของเกาหยางแม้จะไม่ดังนัก แต่ก็ไม่เบา คนรอบข้างได้ยินกันทั่ว จึงพากันส่งเสียงหัวเราะอึม ๆ ออกมา
ผู้ฝึกสอนสือได้แต่แค้นที่หูตนช่างไวเหลือเกิน โกรธจนสีหน้าดำคล้ำลงอีกชั้น
เขาแสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจ ชายตามองเกาหยางแวบหนึ่งแล้วรีบดึงสายตากลับ
อากาศทั้งที่ร้อนอยู่แท้ ๆ แต่เกาหยางกลับรู้สึกว่าต้นคอด้านหลังเย็นวาบขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ……
พอผู้ฝึกสอนสือหันไปเห็นฟันใหญ่ที่ผู้ฝึกสอนซุนยิ้มแยกออกมา ก็ยิ่งขุ่นเคืองใจขึ้นอีก
เขากลอกตาไปมา แล้วจู่ ๆ ก็เอ่ยกับผู้ฝึกสอนซุนว่า “ซุนแก่ คำพูดของแกนี่มันหมายความว่าดูถูกสหายหญิงไม่ใช่หรือไร”