ตอนที่ 227 บันทึกการเฝ้าสังเกตคนโรคจิตสุดสวย

ตอนที่ 227 บันทึกการเฝ้าสังเกตคนโรคจิตสุดสวย

หลินอวี่จนใจต้องออกจากแถว ยิ้มแหย่ใส่ซูซิงว่า “รุ่นน้องซู เธอต้องออมมือให้นะ”

ซูซิงกระตุกมุมปาก “รุ่นพี่หลิน ประโยคนี้ฉันต่างหากที่ควรพูด”

หลินอวี่คิดในใจ ช่างมันเถอะ อย่าคิดว่าพวกชั้นใหญ่จะไม่รู้เรื่องวีรกรรมของเธอตอนอยู่ชั้นกลางช่วงนั้นนะ

รุ่นพี่เหลยไม่เปิดโอกาสให้ซูซิงกับหลินอวี่ถ่อมตัวกันอีก ทำหน้าขรึมพูดว่า “เอาล่ะ เริ่มได้”

ทั้งสองเริ่มประลองฝีมือกันอย่างเป็นทางการ

ผู้ฝึกชั้นใหญ่ฝึกศิลปะการต่อสู้มานานกว่าอยู่แล้ว พื้นฐานยุทธ์จึงแน่นหนา สมรรถภาพร่างกายก็แข็งแกร่งกว่า

การประลองระหว่างซูซิงกับหลินอวี่ไม่ได้สบายเหมือนตอนประลองกับผู้ฝึกชั้นกลาง