กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 223 นี่มันรีบร้อนเกินไปหรือเปล่า
ซูซิงเดินตามอาจารย์เหลียงเข้าไปในสำนักงานของเธอ
อาจารย์เหลียงเอ่ย “นั่งสิ”
ซูซิงนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงานของอาจารย์เหลียง
อาจารย์เหลียงหยิบแก้วกระดาษใบหนึ่งไปรองน้ำที่ตู้กดน้ำ
ซูซิงรีบเอ่ย “อาจารย์เหลียง ไม่ต้องลำบากหรอก”
อาจารย์เหลียงรองน้ำเสร็จยื่นให้ซูซิงพร้อมยิ้ม “ไม่ลำบากหรอก ดื่มน้ำหน่อยให้คอชุ่มชื่น”
ซูซิงลุกขึ้นยืนอีกครั้ง รับแก้วกระดาษที่อาจารย์เหลียงยื่นให้ด้วยสองมือ “ขอบคุณ”
เธอไม่แน่ใจว่าคำพูดนี้ของอาจารย์เหลียงกำลังล้อเลียนที่เธอเป็นอาสาสมัครบรรยายติดต่อกันเกือบสามชั่วโมงในวันนี้หรือไม่
“นั่ง ๆ”