ตอนที่ 127 หัวสมองหึ่งไปหมด

ตอนที่ 127 หัวสมองหึ่งไปหมด

สายตาของเถ้าแก่เนี้ยดึงกลับมาจากซูซิง แล้วมองไปที่ชายหนุ่มหน้าตาธรรมดาผู้นี้

“ขนมปังกับไส้กรอกอยู่บนชั้นวางของ ส่วนน้ำก็มีเป็นลังอยู่ตรงนั้น เอาเองเลย”

ในร้านตอนนี้มีลูกค้าหลายคน แต่เธอคนเดียวเฝ้าร้าน จะมีเวลาว่างไปหยิบของให้เขาได้ยังไง ผู้ชายตัวใหญ่คนหนึ่งก็ไปยกเองสิ

อีกอย่าง ของที่คนคนนี้ซื้อฟังดูไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้มีเงินเท่าไร

ขนมปังอายุสั้น ซื้อไปมากขนาดนั้นกินหมดหรือไง ถึงเวลากินไม่หมดก็อย่าหวังจะมาขอเงินคืนจากเธอ

เถ้าแก่เนี้ยบ่นในใจเงียบ ๆ สีหน้าถึงเผยความหงุดหงิดออกมาบ้าง

ชายหนุ่มจ้องเถ้าแก่เนี้ยด้วยสายตาหม่นหมองไม่กี่วินาที จากนั้นก็ไม่พูดอะไร ไปยกน้ำหนึ่งลังด้วยตัวเอง