กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 122 บางทีอาจไม่ใช่ปัญหาของชา
เด็กชายผมเปียทำหน้าตาไม่สู้ดี เขานิ่งเงียบอยู่พักใหญ่กว่าจะหาทางออกให้กับเสียงของตัวเองได้ น้ำเสียงจึงแหลมคม “ต่อให้นายพูดให้มันวิจิตรพิสดารสักแค่ไหนก็มีประโยชน์อะไร? ชาก็แค่เครื่องดื่มเอามาดื่ม ไม่อร่อยต่อให้พูดมากกว่านี้ก็ยังไม่อร่อยอยู่ดี! ใครบ้างจะโง่ ดื่มไม่อร่อยยังจะฝืนดื่มลงคอ? หรือว่ามีนิสัยชอบทนทรมาน?”
แม้คำพูดของเขาจะฟังไม่เพราะหู แต่แท้จริงแล้วในบรรดาคนรอบข้างก็มีอยู่ไม่น้อยที่เห็นชอบกับคำพูดนี้
ชาหลายชนิดชงออกมาก็ขมฝาดแถมยังมีกลิ่นเปรี้ยว ๆ อีกด้วย รู้สึกว่าดื่มอะไรแบบนี้ก็เท่ากับหาความทรมานใส่ตัวเอง พวกเขาจึงไม่ชอบดื่มชา