กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 120 ผู้คนรุ่นเราทิ้งมันดั่งรองเท้าเก่า
ซูซิงได้ยินเสียงระบบประกาศภารกิจดังขึ้นในสมอง เธอกลับรู้สึกเหมือนได้ผ่อนลมหายใจ
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าภารกิจระบบไม่ได้มาทันเวลาเท่านั้น แต่ยังตรงใจเธอเสียเหลือเกิน!
เธอสูดลมหายใจลึกหนึ่งครั้ง ปรับสีหน้าท่าทาง แล้วเดินไปทางโต๊ะที่มีลูกค้าหนุ่มสาวสี่คนนั้น
“สวัสดี รบกวนสักครู่” เธอยิ้มให้คนทั้งสี่นั้น
จริง ๆ แล้วลูกค้าหนุ่มสาวทั้งสี่คนนั้นสังเกตเห็นตั้งแต่แรกแล้วว่าในร้านนี้มีพนักงานบริการสาวสวยคนหนึ่ง ไม่ต้องพูดถึงผู้ชาย แม้แต่ผู้หญิงก็ยังอยากมองเพิ่มอีกสองสามที
ตอนนี้ “พนักงานบริการ” คนนี้กลับเดินมาคุยกับพวกเขาโดยฉับพลัน ทำให้ทุกคนต่างประหลาดใจ
พวกเขาไม่ได้มีอะไรที่ต้องการให้บริการสักหน่อยนี่นา…