เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 442 เพิ่มเรื่องกลุ้มเปล่าๆ
“แล้วจะทำยังไงได้ล่ะ น้าชายฉันก็บอกว่ายอมรับชะตาแล้ว ตอนนี้ทำได้แค่หาคนที่มีประสบการณ์มากกว่านี้หน่อย ก็ยังมีโอกาสกลับมามองเห็นได้อยู่”
เรื่องพรรค์นี้ ต่อให้ราชันสวรรค์มาเองก็จนปัญญา หยางฉางผิงจะปล่อยวางได้ก็เป็นแบบนี้ ปล่อยวางไม่ได้ก็ทำได้เพียงเท่านี้แล้ว
“เจียวเจียว ฉัน…”
ซูม่านหลิงมีท่าทีเหมือนอยากพูดแต่ก็หยุดไว้ ไป๋เจียวเจียวจึงถามว่า “เป็นอะไรไปเหรอม่านหลิง?”
“ไม่มีอะไร” ซูม่านหลิงกลืนคำพูดลงคอไป “ในเมื่อเป็นแบบนี้ ผ่าตัดให้เร็วยิ่งขึ้นก็ยิ่งดี แผนกศัลยกรรมประสาทของโรงพยาบาลเราถือว่าค่อนข้างดีในเมืองเยี่ยน ไม่อย่างนั้นพวกเธอก็อย่าย้ายโรงพยาบาลเลย”
“ฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน”
เวินเฉิงเกิดเรื่อง ทุกคนต่างก็ทอดถอนใจ ผู้ป่วยจำนวนมากที่เหมือนกับหยางฉางผิงซึ่งเข้าคิวรอให้เวินเฉิงผ่าตัด เมื่อได้ยินข่าวร้ายนี้ต่างก็อดไม่ได้ที่จะใจสลาย
เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว หยางฉางผิงสงบนิ่งมากจริง ๆ