กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 439 น่าโมโห
หากลูกไม้ตื้น ๆ แค่นี้ยังหลอกเสิ่นเหิงได้ เช่นนั้นเขาก็อย่าได้ตั้งโรงงานเลย ล้างมือกลับบ้านไปเลี้ยงเด็กเสียยังจะดีกว่า
เสิ่นเหิงจัดคอเสื้อของตนเองให้เรียบร้อย ก่อนจะหันหลังเดินจากไป
กงเฉิงไห่ถูกทิ้งให้อยู่ตรงนั้นอย่างกระอักกระอ่วนใจยิ่ง ทั้งสองคนกลายสภาพเป็นมดบนกระทะร้อน ถูกสายตาของผู้คนจับจ้องจนทรมานใจ
“หากคิดจะทำการค้าให้ใหญ่โต ก็เอาความคิดไปทุ่มเทกับฝ่ายธรรมะเถอะ”
ไม่รู้ว่าใครเอ่ยปากเย้ยหยันขึ้นมาก่อนเป็นคนแรก