กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 437 หิวๆ
ไป๋โต้วโต้วสุนัขตัวเดียวอยู่ใต้ชายคา เงยหน้ามองเกล็ดหิมะที่โปรยปรายลงมาอย่างไม่คาดคิด
ไม่รู้ว่าคนสองคนในห้องครัวจะยกเกี๊ยวออกมาเมื่อไหร่
กับข้าวบนโต๊ะอาหารน่าจะเย็นชืดแล้ว
วันนี้เสิ่นสือก็ไม่ได้กลับบ้าน
ชีวิตสุนัขของมันช่างเปล่าเปลี่ยวอยู่บ้าง
ลมหนาวสายหนึ่งพัดผ่านมา ขนหนา ๆ ของไป๋โต้วโต้วก็สัมผัสได้ถึงความเย็นอยู่บ้าง ทว่ามันไม่ได้รู้สึกหนาวเหน็บ เห่าใส่ท้องฟ้าไปหนึ่งเสียง แล้วก็วิ่งเล่นหิมะอยู่ในลานบ้านอย่างมีความสุข