กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 433 จับได้พร้อมของกลาง
“ยังมีคนที่ทำให้พี่รู้สึกลำบากใจได้อีกเหรอ พี่เหิง ต้องให้ฉันช่วยไหม”
“ไม่ต้อง นายตั้งใจทำงานไปเถอะ นี่เป็นเรื่องส่วนตัวนิดหน่อย”
เสิ่นเหิงพูดเช่นนี้ หวังฝูซุ่นก็ไม่ถามต่อ เขารู้ดีว่าหากเสิ่นเหิงไม่พูด ก็คือสิ่งที่ไม่ใช่เรื่องที่เขาควรรู้
“งั้นฉันกลับไปกินข้าวละนะ พี่เหิง พี่รีบสาวเบ็ดเถอะ เอาขี้หนูเม็ดนั้นมาไว้ในครัวหลังร้าน ต่อไปข้าวไม่อร่อยแน่”
“เอาละ ไปเถอะ” เสิ่นเหิงโบกมือ “ปิดประตูให้ด้วย คราวหน้ามาเคาะประตูก่อน”
ทุกครั้งเสิ่นเหิงจะต้องพูดแบบนี้ ทว่าหวังฝูซุ่นร้อยละ 80 ไม่เคยทำตาม พูดไปก็เปล่าประโยชน์
หวังฝูซุ่นกลับไปที่ห้องครัวหลังร้าน หลังจากกินอิ่มก็ไม่ได้พูดอะไรแล้วเดินจากไป