กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 404 ยุยง
สวีหงส่องกระจกมองแล้วมองอีก ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งเธอจะได้สวมสร้อยคอที่ลูกสาวซื้อมาแสดงความกตัญญูต่อตนเอง
พลางเอ่ยปากซ้ำ ๆ ว่า “สวย สวยจริง ๆ”
สวีหงทั้งเห่อจนแทบทนไม่ไหว ขณะเดียวกันก็ตัดใจใส่ไม่ลง รีบเก็บสร้อยคอกลับเข้าไปในกล่องทันที รอให้ภายหน้ามีโอกาสไปร่วมงานที่เป็นทางการค่อยหยิบออกมาสวม
“เย็นวันนี้พวกเธออยู่กินข้าวที่บ้านนี่แหละ เดี๋ยวฉันออกไปซื้อกับข้าว พวกเธอห้ามไปไหนนะ อีกชั่วโมงกว่า ๆ พ่อบุญธรรมของเธอก็จะเลิกงานแล้ว”
“แม่บุญธรรม ฉันไปเป็นเพื่อนนะ”
ไป๋เจียวเจียวออกไปกับสวีหง เสิ่นเหิงจึงอยู่เฝ้าเสิ่นสือที่บ้าน