กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 392 เบื่อหน่ายเหลือเกิน
เธอเดินเข้าไปกอดเสิ่นเหิงจากทางด้านหลัง แขนสองข้างโอบรอบเอวของเขาไว้ “พี่เหิง”
พอเห็นไป๋เจียวเจียวอ่อนหวานเอาอกเอาใจเช่นนี้ เสิ่นเหิงก็หยุดงานในมือลงทันที ลูบมือของเธอพลางเอ่ยขึ้น “เป็นอะไรไปเนี่ย มีจิตสำนึกขึ้นมาแล้วเหรอ”
“ฉันไม่ได้เพิ่งจะมีจิตสำนึกเสียหน่อย ฉันรู้ว่าพี่เหิงดีกับฉันมาตลอดต่างหาก”
ไป๋เจียวเจียวจับตัวเสิ่นเหิงให้หันกลับมา ปลายคางเกยอยู่ตรงแผงอกของเขาแล้วเงยหน้ามอง
“ทำไมปากหวานขนาดนี้ล่ะ” เสิ่นเหิงบีบแก้มของไป๋เจียวเจียว ปลายนิ้วโป้งคลึงริมฝีปากล่างของเธอเบา ๆ “นี่อยู่ข้างนอกนะ อย่ามายั่วผม”