กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 368 แก่แล้ว
เติ้งหมิ่นทำธุรกิจติ่มซำในหมู่บ้านสือหลี่จนได้เงินมาไม่น้อย สภาพความเป็นอยู่ของครอบครัวพวกเขาจึงดีขึ้นตั้งนานแล้ว เพียงแต่ในทุก ๆ วันเธอกับไป๋ซื่อไห่ต้องไปทำงานทั้งวัน จึงยังคงเหน็ดเหนื่อยเป็นอย่างมาก
ทว่าหยางฉางผิงได้ไหว้วานคนให้จัดหางานในโรงต่อเรือในตำบลให้พวกเขา ทั้งสองคนอยู่ในโรงงานเดียวกัน โดยไป๋ซื่อไห่อยู่ในแผนกผลิต ส่วนเติ้งหมิ่นทำงานในแผนกบุคคล
อีกทั้งพอย้ายมาอยู่ในตำบล ไป๋หม่านจือก็ได้ย้ายโรงเรียนมาที่ตำบลด้วย โรงเรียนประถมในตำบลมีมาตรฐานแตกต่างจากในชนบทโดยสิ้นเชิง เงินที่พวกเขาไม่กล้าใช้ในหมู่บ้านก็กล้าเอาออกมาใช้แล้ว
หยางฉางผิงกล่าวว่า “ไม่ต้องขอบคุณผมหรอก การที่พวกคุณมีโอกาสแบบนี้ควรจะขอบคุณรัฐ ตั้งใจทำงานและใช้ชีวิตให้ดีก็พอแล้ว”