กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 358 ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน
“งั้นตกลงครับพี่เขย เดี๋ยวฉันช่วยสะพายกระเป๋าให้”
หยางเฟิงหลินปลดกระเป๋าบนไหล่ของหลี่ซู่เซียนลงมา เดิมทีหลี่ซู่เซียนอุ้มหลี่หยางก็เหนื่อยอยู่แล้ว พอไม่มีกระเป๋าถึงค่อยเบาตัวขึ้น
“ขอบใจนะ”
“จะเกรงใจอะไรกับฉันล่ะ”
หยางเฟิงหลินรับทั้งสองคนกลับบ้าน หยอกล้อเด็กอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่าเล่นไม่สนุกเท่าไป๋โต้วโต้ว พอเห็นว่าเวลาไม่เช้าแล้วก็รีบกลับไป
เขาคิดในใจว่า ทำไมคนพวกนี้ถึงอยากมีลูกกันนักนะ สู้เลี้ยงลูกหมาสักสองสามตัวไม่ได้ มีทั้งสีดำ สีขาว ลายด่าง อยากได้สีไหนก็ได้สีนั้น แถมยังไม่ต้องคอยปลอบด้วย