กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 348 กลิ่นเหม็น
เสิ่นเหิงรับสมุดบันทึกในมือของไป๋เจียวเจียวมาใส่ไว้ในตะกร้ารถจักรยาน “ผมบอกตั้งนานแล้วว่าจะซ้อมไอ้หนุ่มนี่สักยก เธอก็เอาแต่ห้าม คนพรรค์นี้น่ะปากสุนัข โดนซ้อมสักรอบเดี๋ยวก็หายดีเอง”
ไป๋เจียวเจียวเอ่ยว่า “เอาละน่า เอาละ หลังจากนี้คงไม่ได้เจอเขาอีกแล้วล่ะ”
“ก็ไม่แน่หรอกนะ พวกคุณเรียนวิชาเอกเดียวกันทั้งคู่ วันข้างหน้าเรียนจบแล้วไม่แน่อาจถูกจัดสรรให้ไปอยู่โรงพยาบาลเดียวกันก็ได้”
“พี่เหิง! อย่ามาปากอัปมงคลสิ!”
เฝิงจื้อกับเธอล้วนอยู่ในห้องปฏิบัติการของจี้กุ้ยจางด้วยกันทั้งคู่ ทิศทางการทำวิจัยก็เป็นด้านเดียวกัน ภายหน้าพอจัดสรรงานแล้ว ไม่แน่อาจถูกส่งตัวไปอยู่แผนกเดียวกันจริง ๆ ก็ได้
“ฮ่า ๆ รีบขึ้นรถเถอะ กลับบ้านไปกินข้าวกัน”