กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 342 ผลลัพธ์ของความพยายาม
เสิ่นเหิงพาไป๋เจียวเจียวไปโรงพยาบาล ลงทะเบียนแผนกสูติกรรม ระหว่างที่นั่งรอนั้นเสิ่นเหิงก็จับมือของไป๋เจียวเจียวเอาไว้ตลอดเวลา
“พี่เหิง พี่กังวลอะไรน่ะ”
“ผมไม่ได้กังวลสักหน่อย”
เขากังวลอะไร เขามีอะไรให้ต้องกังวล เขาไม่ได้กังวลเลยสักนิด!
เสิ่นเหิงพูดว่าตัวเองไม่ได้กังวลไปพลาง ลูบไล้หลังมือของไป๋เจียวเจียวไปพลางโดยไม่รู้ตัว
“แล้วถ้าฉันเดาผิดขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ” ไป๋เจียวเจียวเห็นท่าทางของเสิ่นเหิงในตอนนี้แล้ว ก็รู้สึกว่าถ้าในท้องไม่มีเจ้าตัวเล็กอยู่จริง ๆ คงรู้สึกผิดต่อความกระวนกระวายใจของว่าที่คุณพ่อคนนี้แย่
“ถ้าเดาผิด ก็ถือโอกาสมาถามหมอพอดีว่าทำไมประจำเดือนถึงคลาดเคลื่อนไปนานขนาดนี้ ยังไงถ้าเทียบกับเมื่อก่อนมันก็ดูไม่ค่อยปกติอยู่แล้ว”