กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 337 ลูกตา
“เธอรอสักครู่นะ พวกเราสองคนเก็บของเสร็จเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วจะไปกันเลย”
“ทำไมในลานบ้านถึงมีกลิ่นหวานขนาดนี้ล่ะ พี่ เมื่อกี้พี่ทำของอร่อยอะไรหรือเปล่า”
หยางเฟิงหลินโตมาขนาดนี้ ฐานะทางครอบครัวเพียบพร้อม คิดว่าตัวเองไม่เคยให้อดอยากปากแห้ง
แต่ทว่าคราวก่อนพอกินข้าวที่บ้านของไป๋เจียวเจียวหนึ่งมื้อ ถึงได้รู้ว่าอะไรเรียกว่าอร่อยอย่างแท้จริง
เมื่อได้กลิ่นหอมของข้าวโพดผัดเม็ดสนในลานบ้าน น้ำลายก็แทบจะสอออกมา
“ทำข้าวโพดผัดเม็ดสนไว้น่ะ เดี๋ยวพอถึงบ้านตาพวกเราค่อยกินด้วยกัน”
“ได้เลยพี่ ฉันชอบกินของหวานที่สุดเลย!”