เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 ซ้ำรอย
สวีเยว่ได้ฟังแล้วก็เอ่ยเยาะเย้ยอย่างสะใจอยู่บ้าง “ฉันรู้อยู่แล้วว่าหล่อนต้องซวยเข้าสักวัน วัน ๆ เอาแต่เชิดหน้าแอ่นจมูกชี้ฟ้าคอยยุ่งเรื่องชาวบ้าน ผลการเรียนก็งั้น ๆ เทอมนี้ยังมีหน้ามาลงสมัครชิงตำแหน่งหัวหน้าห้องอีก ชิ! ฉันว่าทางคณะใจดีเกินไปจริง ๆ ถ้าฉันเป็นคณบดีนะ จะไล่หล่อนออกไปตรง ๆ เลย!”
ถ้าไล่เฉินเหม่ยเจินออกไปตรง ๆ หล่อนก็จะไม่ต้องมาพักที่หอพักอีก แบบนั้นเธอจะได้ไม่เห็นแล้วไม่รำคาญใจ คงอายุยืนขึ้นอีกตั้งหลายปี
“คราวนี้หล่อนเกือบจะทำฉันเดือดร้อนแสนสาหัสเข้าจริง ๆ แล้ว” ไป๋เจียวเจียวเอ่ย
“ก็ใครใช้ให้เธอเก่งล่ะ คราวนี้เธอไม่เพียงไม่โดนหลอกให้เดือดร้อน แต่ยังสร้างคุณูปการใหญ่เชียวนะ!”
สวีเยว่ควงแขนไป๋เจียวเจียวอย่างมีความสุข แล้วพูดกับซูม่านหลิงว่า “ไป วันนี้พวกเราสามคนไปภัตตาคารกัน ฉันเลี้ยงเอง ถือว่าตอบแทนขวัญกำลังใจให้ผู้สร้างคุณูปการคนเก่งของเรา!”
ไม่รอให้ซูม่านหลิงตอบตกลงหรือไม่ ทั้งสองคนก็ประคองหิ้วปีกซูม่านหลิงเดินไปแล้ว
เสิ่นเหิงกลับไปให้อาหารหมาคนเดียวตอนเที่ยงวัน เขาบิหมั่นโถวให้ไป๋โต้วโต้วแล้วแช่น้ำแกงที่เขากินเหลือลงไปเล็กน้อย “ตอนนี้พี่สาวแกยุ่งจนตัวหมุน มีกะจิตกะใจที่ไหนมาดูแลแก พาแกกลับมา สุดท้ายก็ต้องให้ฉันเป็นคนให้อาหารอยู่ดี ต่อไปแกต้องสนิทกับฉันนะ รู้ไหม?”
ไป๋โต้วโต้วกินจนหางส่ายดุ๊กดิ๊กไปมา ไม่แม้แต่จะเงยหน้า ไม่สนใจเขาเลย
“ชิ”