เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 บ้านแตกสาแหรกขาด
“จื่อต้ง นายพูดถึงฉันแบบนี้ได้ยังไง!” หลิวชงลี่รู้สึกว่าตนเองช่างได้รับความอยุติธรรมอย่างแสนสาหัสจริง ๆ
พ่อของถานยังไม่ทันได้เอ่ยปากต่อ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง
พ่อของถานชี้นิ้วใส่หลิวชงลี่อย่างเคียดแค้นอยู่สองที ส่งสัญญาณให้เธอรอไว้ ประเดี๋ยวค่อยมาจัดการสั่งสอนเธอ
เขายกหูรับสาย พลันได้ยินคนที่อยู่ในสายเอ่ยถามอย่างร้อนรนกระวนกระวายว่า “เธอทุ่มเงินก้อนโตหาคนมาช่วยมีลูกใช่ไหม เงื่อนไขของเธอฉันตรงหมดเลยนะ ที่อยู่บ้านเธออยู่ที่ไหนล่ะ ตอนนี้ฉันไปหาได้เลย!”
“แกเป็นบ้าหรือไง!” พ่อของถานสบถด่าคำหยาบออกไป แล้วกระแทกหูโทรศัพท์วางสายลงอย่างแรง
“ตาเฒ่าถาน มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่” เมื่อเห็นพ่อของถานโกรธเป็นฟืนเป็นไฟถึงเพียงนี้ หลิวชงลี่ที่เดิมทีไม่ได้มีความผิดติดค้างในใจ ย่อมต้องรีบขจัดความเคลือบแคลงสงสัยของเขา จึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
พ่อของถานกำลังจะอ้าปากพูด เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาอีก
“เธอรับเองเลยไป๊!” พ่อของถานชี้นิ้วไปที่โทรศัพท์เครื่องนั้น นิ้วมือของเขาสั่นระริกจนควบคุมไม่อยู่
หลิวชงลี่เองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่ามันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น เธอหยิบหูโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างสงสัย “ฮัลโหล?”