กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 289 ไปกินร้านอาหาร
ไป๋เจียวเจียวอุ้มลูกสุนัขขาวขึ้นมา พลางลูบคลำมันอย่างทะนุถนอมจนไม่อยากวางมือ “พี่เหิง พี่ไปหาลูกสุนัขตัวนี้มาจากไหนคะ น่ารักจังเลย!”
ลูกสุนัขขาวตัวอ้วนกลมป้อม ซ้ำยังขนยาว ใบหูเล็กรูปสามเหลี่ยมพับตกลงมาข้างหน้า ตาเล็กกลมโตสีดำขลับเป็นประกาย ลิ้นสีแดงระเรื่อแลบออกมาตลอดเวลาพยายามจะเลียไป๋เจียวเจียวสักที
เมื่อเห็นไป๋เจียวเจียวดีใจจากใจจริง เสิ่นเหิงก็รู้สึกว่าต่อให้ลำบากแค่ไหนก็คุ้มค่าแล้ว
“คราวก่อนผมไปส่งโทรทัศน์ที่บ้านคนอื่น เห็นสุนัขบ้านพวกเขาคลอดลูก ผมก็เลยจองลูกสุนัขไว้กับเขาตัวหนึ่ง แม่มันรูปร่างอ้วนกลมดิก ชนบทบ้านเรามองไม่เห็นลูกสุนัขแบบนี้เลย เพิ่งจะหย่านม ผมเห็นแล้วถูกชะตาดี”