เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 279 ส่งเสียงโห่ฮา
หวังฝูซุ่นไม่ใช้เงิน ทั้งยังไม่ยอมแต่งเมีย เอาแต่ตื่นแต่เช้ามืดกลับดึกดื่นเพื่อหาเงินหาทอง เสิ่นเหิงยังคาดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเก็บเงินเก่งปานนั้น
พอพูดถึงปฏิกิริยาชวนขายหน้าของหวังฝูซุ่น เสิ่นเหิงก็ยืนหัวเราะร่าอยู่ตรงนั้น ดูท่าทางแล้วก็ไม่ได้ฉลาดไปกว่ากันสักเท่าไหร่
“โทรทัศน์ตั้งหลายเครื่อง พวกคุณขนกันมายังไงเหรอคะ แบกขึ้นรถไฟมาเลยหรือเปล่า”
“แบบนั้นจะไปไหวได้ยังไง คิดว่าพวกผมเป็นวัวงานจริง ๆ หรือไง ผมมีวิธีของผมน่า ถ้าเธออยากรู้ คืนนี้ก็รอดูความประพฤติของเธอแล้วกัน”
ความสำราญอันดับหนึ่งในชีวิตของเสิ่นเหิงก็คือการหยอกไป๋เจียวเจียวเล่น หลังจากถูกไป๋เจียวเจียวคว้าตัวไปกัดสองที เขาก็สารภาพออกมาอย่างว่าง่าย “ทางนั้นก็เป็นท่าเรือเหมือนกัน พวกผมหาเรือขนของมาจากทางโน้น พอขนของลงเรือเสร็จแล้ว ก็นั่งรถต่อไปเมืองเยี่ยน”
“เรือเหรอคะ พวกเขายอมขนให้พวกคุณด้วยเหรอ”
“โทรทัศน์ไม่กี่เครื่องของเราจะว่ากินที่ก็ไม่กินที่หรอกนะ พวกเขาเป็นเรือบรรทุกสินค้า จะหาซอกมุมไหนวางก็ย่อมได้ทั้งนั้น”
“นั่นเป็นเรือของทางการทั้งนั้นไม่ใช่เหรอคะ ความเสี่ยงใหญ่หลวงขนาดนี้ พวกเขาจะยอมได้ยังไง”