เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 222 ทรัพย์สมบัติและอนาคต
ไป๋เจียวเจียวไม่ได้ตั้งความหวังไว้มากนัก เพียงเอ่ยว่า “เมืองเยี่ยนกว้างใหญ่ขนาดนั้น ตามหาไม่ง่ายหรอก”
ไป๋ซื่อปัวเอ่ยขึ้นข้าง ๆ อย่างซื่อบื้อว่า “เจียวเจียว เธอไม่ได้โตที่เมืองเยี่ยนมาตั้งแต่เด็กหรอกเหรอ”
คราวนี้ บรรยากาศที่เดิมทีก็ซบเซาอยู่แล้ว ยิ่งกระอักกระอ่วนหนักขึ้นไปอีก
ไป๋ซื่อฉิงหยิกไป๋ซื่อปัวไปทีหนึ่ง: ไอ้หนุ่มนี่ เรื่องไหนไม่ควรพูดแกก็ยกมาพูดใช่ไหม
“ถือว่าอยู่แถว ๆ เมืองเยี่ยนมากกว่า เมืองเยี่ยนใหญ่เกินไป โรงเรียนที่ฉันเรียนอยู่ไกลจากที่นั่นมาก พี่สาม ฉันมาอยู่บ้านเรานานขนาดนี้ พวกเขาก็ไม่เคยติดต่อหาฉันเลย เดาว่าอีกฝ่ายก็คงเริ่มต้นชีวิตใหม่ไปแล้วเหมือนกัน พวกเรามีชีวิตของพวกเรา ฉันไม่ได้คิดจะพบพวกเขาอีก ต่อไปก็อย่าพูดถึงอีกเลย”