เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 189 ถูกจับ
บนโต๊ะอาหาร ไป๋ซื่อปัวดูซึมเซาหงอยเหงาอยู่บ้าง
ปกติกินหมั่นโถวลูกใหญ่ได้ทั้งลูก แต่วันนี้หมั่นโถวบิไปครึ่งหนึ่งยังกินไม่หมดเลย
“ปัวจือ นายทำใจให้สบายหน่อยเถอะ” เติ้งหมิ่นปลอบเขาพลางยื่นหมั่นโถวอีกครึ่งก้อนที่เหลือของไป๋ซื่อปัวส่งไปให้ “จะไม่กินข้าวได้ยังไงกัน”
ตอนนี้ความเป็นอยู่ของบ้านพวกเขาดีขึ้นแล้ว หมั่นโถวแป้งขาวมีให้กินจนอิ่มท้อง
“พี่สะใภ้ ผมกินแค่นี้พอแล้วครับ”
ในใจของไป๋ซื่อปัวอึดอัดแน่นอก ลำคอก็เหมือนมีอะไรมาจุกตันอยู่ ไม่นึกอยากกินข้าวแม้แต่น้อย
ไป๋จื้อหม่านพูดอยู่ข้าง ๆ ว่า “ตอนนี้เขาเก่งกล้าสามารถขนาดนี้ เสี่ยวหมิ่น เธอไม่ต้องไปสนใจเขาหรอก ถ้าเขาหิวก็ให้ไปกินที่หมู่บ้านหวังเจียจุ่ยโน่นสิ”
ตอนนี้ไป๋จื้อหม่านรู้ว่าไป๋ซื่อปัวจะไม่ไปที่นั่นอีกแล้ว ถึงได้กล้าพูดจาประชดประชันล้อเลียนยั่วยุเขาเช่นนี้
ใบหน้าของไป๋ซื่อปัวร้อนผ่าว เดิมทีก็กินไม่ลงอยู่แล้ว พอถูกพ่อพูดใส่แบบนี้ เขาก็ผละลงจากเตียงคังทันที