เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 175 แยกกัน
เสิ่นเหิงพูดคำไหนย่อมเป็นคำนั้นมาโดยตลอด ยิ่งเป็นคำมั่นสัญญาที่มีต่อไป๋เจียวเจียวด้วยแล้ว
ตกกลางคืนไป๋เจียวเจียวกอดแขนของเสิ่นเหิงเอาไว้ แล้วคลอเคลียราวกับลูกแมวน้อย ทำเอาเสิ่นเหิงคันเขี้ยวจนเนื้อตัวสั่นสะท้าน
เขาบีบใบหน้าเล็กของไป๋เจียวเจียวเบา ๆ “เธอแกล้งทรมานฉันใช่ไหมเนี่ย”
ไป๋เจียวเจียวหัวเราะแฮะ ๆ พลางขยับตัวดันแขนของเสิ่นเหิงออกแล้วทอดกายนอนซุกลงไป เสิ่นเหิงจึงโอบเอวของไป๋เจียวเจียวไว้ตามน้ำ “ได้ ๆ เธอทรมานฉันเข้าไปเถอะ ถ้าทำฉันอั้นจนเป็นอะไรไปแล้วเธอจะต้องเสียใจ”
ในความจนใจของเสิ่นเหิงเจือไว้ด้วยความตามใจ เขาตกปากรับคำกับไป๋เจียวเจียวว่าจะไม่ทำเรื่องอย่างว่า แต่ไม่ได้สัญญาว่าจะไม่ฉวยโอกาสทำเรื่องอื่นเสียหน่อย มือที่เดิมทีโอบอยู่ตรงเอวจึงลูบไล้ลงไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของไป๋เจียวเจียวทันที