เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 173 เสิ่นเหิงเมาสุรา
เติ้งหมิ่นจึงเอ่ยตามคำพูดของเติ้งหลานว่า “ตอนนี้ไอ้หนุ่มนี่หาเงินได้ไม่น้อยจริง ๆ ติดอยู่อย่างเดียวคือยังไม่มีคู่รัก ปกติเขาอยู่ในโรงตีเหล็กตลอดทั้งปีแทบไม่เคยได้เจอผู้หญิงสักกี่คน คราวก่อนฉันพาเขาออกไปดูตัว พิลึกแท้ พอเจอลูกสาวบ้านคนอื่นกลับพูดไม่ออกสักคำ ฝ่ายหญิงยังนึกว่าเขามีข้อข้องใจกับตัวเองเสียอีก”
เมื่อเห็นเติ้งหมิ่นกลัดกลุ้ม เติ้งหลานจึงกล่าวว่า “จะเอาคนที่พูดจาเก่งกาจขนาดนั้นไปทำไม พวกเราหาผู้ชายก็หาคนที่ซื่อตรงขยันทำงานก็พอแล้วไม่ใช่หรือ”
“พวกเราคิดอย่างนี้ แต่เด็กสาวพวกนั้นไม่ได้คิดอย่างนี้สิ ในหมู่บ้านเรามีใครที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันบ้างไหม พวกเราไม่ได้เรียกร้องอะไรมาก ขอแค่อย่ามีเล่ห์เหลี่ยมคิดคดมากมาย และใช้ชีวิตอยู่กินกันได้ด้วยดีก็พอ”