ตอนที่ 156 ขังไว้นอกประตู

ตอนที่ 156 ขังไว้นอกประตู

ห่วงประตูสองอันบนประตูบ้านของเสิ่นเหิงแกะสลักอย่างประณีต ถือไว้ในมือแล้วรู้สึกถึงเนื้อสัมผัสที่หนักแน่น ชัดเจนว่าใช้เงินตีขึ้นมาไม่น้อยเลย

ยุคนี้ไม่มีบ้านไหนตัดใจทำประตูแบบนี้ลง ไม่ใช่ว่าควักเงินก้อนนี้ไม่ไหว แต่เพราะพวกจนจนคลั่งบางคน แอบย่องมางัดเอาไปตอนกลางคืนจะไปหาใครมาทวงเหตุผลได้

ซูย่าหลงกุมห่วงประตูนี้ไว้ ความโลภในใจยิ่งหยั่งลึกขึ้นไปอีก

เมื่อได้ยินเสียงคนเคาะประตูด้านนอก ไป๋เจียวเจียวก็สะกิดเสิ่นเหิง

สองวันมานี้หิมะตกหนักเกินไป การซ่อมแซมถนนจึงหยุดชั่วคราว เสิ่นเหิงนอนเอกเขนกบนเตียงคังจนกระดูกแทบจะอ่อนยวบไปหมด

เขาคว้าเสื้อกันหนาวยัดฝ้ายตัวใหญ่มาคลุมร่างแล้วเดินลงไป ในใจคิดว่าคนที่มาเคาะประตูบ้าน อย่างไรก็คงเป็นคนบ้านเดิมของไป๋เจียวเจียว หรือไม่ก็หวังฝูซุ่น ไม่นึกเลยว่าจะเป็นคนหน้าแปลกสองคน