กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 154 ข่าวลือ
ซูจื้อเกาได้ยินคำพูดของไป๋เจียวเจียวก็สูดน้ำมูกแล้วไม่พูดอะไรอีก
หลี่สือชิ่งทำงานคล่องแคล่วเรียบร้อย ไปหาญาติทางตระกูลซูมาสองคนเพื่อไปช่วยเก็บศพคุณย่าซู ตอนที่หามขึ้นเขาไปก็ให้ซูจื้อเกาเดินตามหลังก้าวตามขึ้นเขาไปทีละก้าว
ส่วนคุณย่าซูนั้นจัดการง่าย แค่ฝังไว้ข้าง ๆ ตาแก่ซูที่ล่วงลับไปนานหลายปี พอร่างของเธอลงสู่ผืนดิน หิมะก็โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าซ่า ๆ
ถึงซูจื้อเกาจะไม่ประสีประสาแค่ไหน แต่หน้าหลุมศพใหม่ของคุณย่าซู เขาก็ยังร้องไห้สะอึกสะอื้นน้ำตานองหน้า
ไป๋เจียวเจียวรอพวกเขาลงมาอยู่ตีนเขา พอเห็นน้ำตาเต็มหน้าซูจื้อเกาก็รีบเข้าไปเช็ดออก กลัวว่าลมหนาวนี้จะพัดจนผิวหน้าของเขาแตกแห้ง
“เสี่ยวไป๋ ขอบใจนะที่เธอรับเลี้ยงจื้อเกา”