กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 135 ไม่เชื่อฟังแล้ว
ปากเสิ่นเหิงบอกว่าตัวเองไม่ใส่ใจ ทว่าจิตใจคนล้วนทำจากเลือดเนื้อ มีอดีตเช่นนั้น จะไม่ใส่ใจได้อย่างไร
ไป๋เจียวเจียวกุมมือเสิ่นเหิงแน่นขึ้น “พ่อของพี่ทิ้งเงินไว้เท่าไหร่กันแน่ ถ้าเธอเอาออกมาไม่ได้จะทำยังไง?”
นี่ก็ผ่านมาตั้งกี่ปีแล้ว แม่ม่ายโจวตัวคนเดียวเลี้ยงลูก กะดูแล้วคงใช้จนหมดไปนานแล้ว
“มากก็ไม่เท่าไหร่หรอก เพียงแต่ถ้าบ้านพวกนั้นเอาออกมาไม่ได้ ผมก็จะไปพังบ้านเธอ”
เสิ่นเหิงแค่ต้องการจะไปป่วนให้วุ่นวายสักยก
ไป๋เจียวเจียวมองท่าทางกำแหงของเสิ่นเหิงแล้วพูดว่า “ถ้าพี่ยังก่อเรื่องในหมู่บ้านอีก เรื่องนักศึกษามหาวิทยาลัยกรรมกรชาวนาและทหารนั่นพี่ก็อย่าได้คิดเลย”
เธออยากให้เสิ่นเหิงช่วยเลี้ยงสุกร ผลคือเรื่องราวกลับตาลปัตร เสิ่นเหิงถูกย้ายไปลงเรือออกทะเล