กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 127 เติ้งหมิ่นช่วย
สายตาของเสิ่นเหิงพลันล่อกแล่กขึ้นมาทันที “เรื่องนั้น...เรื่องนั้นอย่างไรก็ต้องอดทนอยู่แล้ว ช้าเร็วก็ต้องเจอไม่ใช่หรือไง”
ไป๋เจียวเจียวเห็นเสิ่นเหิงอยากมีลูกขึ้นมาอย่างมุ่งมั่นกะทันหันเช่นนี้ ก็อดสงสัยไม่ได้ “คุณอยากมีลูกขึ้นมาเพราะอะไรกันแน่”
เสิ่นเหิงซุกหน้ากลับลงบนหน้าท้องแบนราบของไป๋เจียวเจียวอีกครั้ง “ก็แค่อยากมี”
“อยากมีมากเลยเหรอ”
“อยากมีมากจริง ๆ”
ไป๋เจียวเจียวลองใคร่ครวญถึงเรื่องที่ต้องเผชิญในภายหน้า แล้วก็ยังคงพูดขึ้นว่า “พวกเราคุยตกลงกันไว้แล้วไม่ใช่เหรอว่าต่อไปจะเข้ามหาวิทยาลัย ถ้าคลอดลูกออกมาแล้วใครจะมีเรี่ยวแรงไปดูแลล่ะ”
เสิ่นเหิงพูดอย่างไม่ยี่หระว่า “ก็โยนให้พ่อเธอเลี้ยงสิ พ่อเธอเลี้ยงหลานชายได้ดีมากไม่ใช่หรือไง”
เมื่อเห็นท่าทีกวน ๆ ลอยชายของเสิ่นเหิง ไป๋เจียวเจียวก็รู้ทันทีว่าเขาไม่ได้อยากมีลูกเพราะชอบเด็กเลยสักนิด