ตอนที่ 125 ได้เป็นพ่อ

ตอนที่ 125 ได้เป็นพ่อ

“รีบกลับไปเถอะ ไป ฉันไปส่งเธอเอง”

ไป๋เจียวเจียวพูดพลางทำท่าจะล้างมือ ไป๋ซื่อฉิงปลดผ้ากันเปื้อนออกแล้วปฏิเสธว่า “โธ่ เดินแค่สองก้าวก็ถึง จะมาทำเป็นเรื่องใหญ่โตไปได้ เธออยู่นิ่ง ๆ เถอะ ฉันเดินกลับเองได้”

ไป๋ซื่อฉิงยืนกรานไม่ยอมให้ไป๋เจียวเจียวไปส่ง เดินกลับบ้านคนเดียว ทว่าระหว่างทางเธอกลับเดินอย่างระมัดระวังขึ้นมากจริง ๆ

ช่วงนี้ทุกคนไม่ได้ออกงาน หลี่สือชิ่งจึงขลุกอยู่ที่กองการผลิต คุยเล่นกับกลุ่มคนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน เขามีกระดานหมากรุกจีนอยู่ชุดหนึ่ง ซึ่งเป็นอุปกรณ์สันทนาการของพวกผู้ชายทั้งหมู่บ้าน

พี่น้องทั้งสามคนของหลี่ซู่เซียนต่างออกไปเดินเล่นเตร็ดเตร่กันหมด เหลือเพียงหลี่ซู่เซียนกับแม่หลี่ที่อยู่บ้านช่วยกันหักฝักข้าวโพด