ตอนที่ 100 โรงตีเหล็ก

ตอนที่ 100 โรงตีเหล็ก

“เหยียนซิงหมิน นายไม่ต้องมาเสแสร้งกับฉัน ฉันมาเพื่อจะถามนายว่าตลอดสามปีนี้ นายสอนของบ้าอะไรให้ลูกชายฉันบ้าง!”

แม้ไป๋จื้อหม่านจะนั่งอยู่ แต่น้ำเสียงกลับเปี่ยมไปด้วยพลัง

หลายปีมานี้แม้เขาจะเป็นอัมพาตนอนอยู่บนเตียงคัง แต่พวกลูก ๆ ก็ไม่เคยทอดทิ้งดูแลไม่ดี ร่างกายแม้จะขาดการออกกำลังกายไปบ้างแต่ยังนับว่าแข็งแรงดี เขายืดหลังตรง หากไม่รู้มาก่อนว่าเขาเป็นคนขาเป๋ ทุกคนคงคิดว่าเขาแค่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้เท่านั้น

ความสุภาพบนใบหน้าของเหยียนซิงหมินไม่อาจเสแสร้งต่อไปได้อีก “พี่ชาย นายหมายความว่ายังไง ตอนนั้นนายส่งซื่อปัวมาให้ฉัน จะสอนเขายังไงก็เป็นเรื่องของฉัน นายไม่ได้ทำงานสายนี้ นายจะมารู้เรื่องการสอนลูกศิษย์ดีไปกว่าฉันหรือไง?”